Witając wiosnę

24.03.2026

W całym kraju panuje ostatnio nastrój szczególny – lekki, radosny, wiosenny. Dźwięki karnaja rozbrzmiewają na placach i w parkach, zapraszając wszystkich na barwne święto. Towarzyszą im melodie dombry, wypełniając przestrzeń ciepłem i żywą energią świąt.

Świąteczne jarmarki kuszą kolorami i zapachami – tutaj można spróbować gorącego, gęstego sumalaku i dotknąć rękodzieła ludowych rzemieślników, przesiąkniętego ciepłem ich dłoni i wspomnieniem tradycji. Na scenach rozbrzmiewają pieśni, na przemian pojawiają się tańce, a wydaje się, że sama wiosna nadchodzi do ludzi – w ruchu, uśmiechach, w rytmie ludowych melodii.

A wysoko na niebie latają latawce. Radosny wiosenny wiatr unosi je coraz wyżej, jakby unosząc zimowe zmęczenie i troski. Te proste chwile kryją w sobie całą radość wiosny, lekkość, wolność i poczucie, że przed nami tylko jasne i ciepłe dni.

W "Polskiej Klasie" wiosna świętuje się w szczególny sposób – przygotowania do Wielkanocy idą już pełną parą. Dzięki życzliwości naszych kolegów z "Fundacji dla Rodaka", nasze biuro zostało udekorowane tradycyjnie wysłanymi kartkami wykonanymi przez uczniów polskich szkół. Ciepłe słowa i szczere życzenia stworzyły świąteczny nastrój i stały się niewidzialnym mostem łączącym nas ze sobą. Chcielibyśmy wyrazić wdzięczność wszystkim autorom tych świątecznych życzeń, a w szczególności Pani Halinie Szymańskiej i Pani Joannie Wilk-Jaridis za zorganizowanie akcji "Kartka dla Rodaka".

Jednym z symboli Wielkanocy są palmy wielkanocne – i w tym roku postanowiliśmy zrobić je sami. Na stole pojawiły się gałązki, gałązki, kolorowy papier, wstążki i klej. Początkowo wszystko wydawało się trudne, ale dzięki rozmowom i żartom zaczęliśmy tworzyć żywe i nietypowe kompozycje. Każdy miał swój własny pomysł, swój własny styl, a razem połączyły się w jedno piękne i świąteczne dzieło.

Tego dnia powitaliśmy gości z Polski – pracowników Instytutu Studiów Międzykulturowych Uniwersytetu Warszawskiego: panią Joannę Getke, panią Monikę Groncką i panią Alionę Lubaję. Chętnie dołączyli do nas i okazało się, że przy kreatywnym stole łatwo było się poznać, opowiedzieć sobie historie, pośmiać i wymyślić nowe pomysły. Wszystko przebiegało w tak swobodnej atmosferze, że czuliśmy się, jakbyśmy znali się od wieków.

Każda gałązka, każdy kwiat jest niczym mały cud stworzony wspólnie i na długo pozostanie w naszej pamięci.