Przysłowia polskie są mądrością narodu

29.09.2021

Przysłowia i powiedzenia każdego narodu są jedną z form ustnej mądrości ludowej. Ich niezwykłość polega na tym, że są prawdziwym ucieleśnieniem ludowej wiedzy, zgromadzonej przez wieki, a jednocześnie codziennym, zwyczajnym doświadczeniem całych pokoleń.

Niektóre z nich są zasadami moralnymi, swoistymi drogowskazami w sztuce życia, w której trzeba dokonywać nierzadko trudnych wyborów. Inne pokazują różność postaw i myśli w stosunku do innych ludzi, siebie, ojczyzny, świata. Ich zwięzłość, prosta forma, czasem występowanie rymów sprawiają, że przysłowia i powiedzenia stały się w języku zjawiskiem trwałym, nieprzemijalnym i niezastąpionym.

Przysłowia, mimo tego, że często zostały wymyślone wiele lat temu, wraz z upływem czasu nie tracą na mądrości. Może zmienić się ich interpretacja, okoliczności używania, ale ich istota pozostanie taka sama. Przysłowia więc pomagają nam zdecydować, jak postąpić w trudnej sytuacji, a postępując, jak nakazuje mądrość ludowa, nie można się pomylić. Dlatego też tak łatwo możemy znaleźć podobne przysłowia w różnych językach, a ich tłumaczenie jest albo dosłowne, albo niezwykle podobne, analogiczne.

Tym razem nasz wykład, przygotowany przez studentkę trzeciego roku Wydziału Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie-Klaudię Kucharczyk, został zorganizowany w formie gry językowej: bez trudu znaleźliśmy odpowiednie odpowiedniki polskich przysłów w języku rosyjskim, a nawet uzbeckim.

Możecie przekonać się, jak blisko są znaczeniowo:

Zła głowa nie daje spokoju
Дурная голова ногам покоя не дает
Ahmoq oyog’idan horiydi