
Siz krep qog‘ozidan gul yasashni sinab ko‘rganmisiz? Tan olamiz - biz ham bunga duch kelmaganmiz va boshida bu ancha murakkab mashg‘ulot bo‘lib tuyulgan. Biroq, aytishganidek, imkonsiz narsaning o‘zi yo‘q! Asta-sekin, ba’zi muvaffaqiyatsizliklar va xatolarga qaramay, biz oddiy qog‘oz bo‘laklaridan yorqin va jonli gullar paydo bo‘layotganini his qila boshladik. Mayinlik va jonli bo‘yoqlar bilan to‘lib-toshgan bu jajji asarlar tez orada haqiqiy san’at asariga aylandi.
Ijodiy jarayonning davomi birgalikda bahor gulchambarini chizish bo‘ldi - xuddi uyg‘onayotgan tabiatning o‘zi kabi nozik va yorqin. Har birimiz o‘z tajribamiz va rassomlik mahoratimizdan qat’i nazar, shoxchalar va barglarni chizardik: kimdir ishonch bilan, kimdir biroz shubha bilan. Biroq hamma jarayonga berilib ketdi: kattalar va bolalar birgalikda o‘ziga xos bir narsa yaratishdi. Har bir chiziq unga hayot qo‘shardi: yengil, egilgan novdalar bir-biriga cho‘zilib, uyg‘un to‘rga aylanardi. Tugallangan ishni ko‘rib, gulchambarimizda nafaqat ranglar, balki his-tuyg‘ular - iliq kunlarni kutish, ilk gullarning ifori va do‘stona birdamlik muhiti jonlanganini his qildik.
Xo‘sh, musobaqasiz qanday o‘yin-kulgi bo‘ladi? Ammo bu safar an’anaviy estafetalar bilan cheklanib qolmaslikka qaror qildik. Buning o‘rniga intellektual sinovlar o‘tkazildi! Polsha tarixi va madaniyatiga oid savollar bilan o‘tkazilgan stol o‘yini nafaqat ko‘plab zavq bag‘ishladi, balki ko‘plab yangi narsalarni o‘rganish imkonini ham berdi. Polyak an’analari, buyuk siymolar, tarixiy voqealar haqidagi savollarga zavq bilan javob berdik. Polsha geografiyasiga bag‘ishlangan jumboq esa bir qarashda oddiy ko‘ringani uchun bizni jiddiy o‘ylantirib qo‘ydi. Hamma bir ovozdan bir-biriga Polshaning shaharlari, daryolari, tabiat yodgorliklari qayerdaligini aytib bera boshladi. Nihoyat, xarita yig‘ildi.
Shunday oqshomni qanday qilib bayram dasturxonisiz o‘tkazmaslik mumkin? Uning ketidan kitoblar va maktab mashg‘ulotlaridan tortib sayohatlar va retseptlargacha bo‘lgan turli mavzularda tinimsiz suhbatlar, kulgi va muhokamalar davom etardi.
"Polyak sinfi"dagi bu kecha alohida voqea - Bobolar va buvilar kuniga bag‘ishlandi. Biz ularga nafaqat yorqin his-tuyg‘ularni hadya etmoqchi edik, balki ular bizning sevgimiz va hurmatimizni his qiladigan muhitni yaratmoqchi edik. Biz birgalikda ijod qilish, muloqot qilish, o‘rganish va o‘ynash uchun yig‘ilganimizda, vaqt to‘xtab qolgandek tuyuladi. Buvi va buvalar bizning mashg‘ulotlarimizni qiziqish bilan kuzatishar, ba’zilari esa zavq bilan bizga qo‘shilib, bir paytlar o‘zlari ham hunarmandchilik qilganlarini yoki stol o‘yinlarini o‘ynaganlarini eslashardi. Ularning donoligi va yaxshi maslahatlari ijodda bizga yordam berdi, qiziqarli hikoyalari esa muhitni haqiqatan ham qulay qildi.
Bu kecha barchamiz uchun nafaqat bayram, balki yaqinlarni qadrlash, ularga vaqt ajratish va birgalikda iliq xotiralar yaratish qanchalik muhimligini yana bir bor eslatdi.