
Oxirgi marta qachon shahar tashqarisiga - shovqin-suron, cheksiz tirbandliklar va kundalik hayotning shovqin-suronidan yiroqqa chiqqansiz? Qachon oxirgi marta tabiat tovushlarini quloqchinlarda emas, tirik holda eshitgansiz?
Biz mashinalarning signallari va megapolisning gumburlashi eshitilmaydigan joyga yo‘l oldik - faqat daraxt shoxlaridagi barglarning shitirlashi, qushlarning sayrashi va tezoqar tog‘ daryosining shildirashi eshitilardi. Archazor o‘rmonlar orasida havo hali ko‘m-ko‘k bo‘lib turgan bahorgi o‘t-o‘lanlar hidi bilan to‘yingan edi.
Albatta, poxod: ba’zi joylarda deyarli o‘tib bo‘lmaydigan tik so‘qmoqlardan ko‘tarilish haqiqiy sarguzashtga aylandi. Biz gullagan butalar orasidan yurib borardik, to‘xtab bahor iforini hidlardik, g‘ayrioddiy manzaralarni suratga olardik yoki shunchaki nafas rostlab, yangi ko‘tarilishga kuch to‘plardik.
Keyin esa - xuddi ertaklardagidek piknik. O‘z-o‘zidan yig‘iladigan dasturxon daraxtlar orasiga yoyilgan bo‘lib, unda hamma narsa bor edi: uyda pishirilgan xushbo‘y pishiriqlardan tortib, sersuv mevalargacha. Biz ovqatlanardik, kulardik, hikoyalar bilan o‘rtoqlashardik - shoshilmasdan, lahzaning ta’mi va jonli muloqotning iliqligidan bahramand bo‘lardik.
Biz o‘zimiz bilan havo varragini oldik, u osmonda qanday uchib yuribdi-ya! Shamol kabi yengil, u tobora yuqoriga ko‘tarilib, tubsiz moviy osmon fonida yo‘qolib borardi - go‘yo bizga ozgina bolalarcha zavq bag‘ishlash uchun havoning o‘zi uni ilib ketayotgandek edi.
Polsha Respublikasining Konsuli Daniyel Brachishevskiy bu kunga alohida iliqlik bag‘ishladi, u Panya Agneshka va bolalar - Viktoriya va Nikodim bilan birga keldi. U e’tibor va g‘amxo‘rlik bilan sayohatning yosh ishtirokchilari uchun sovg‘a - Polsha bayrog‘i rangidagi, oq yoki qizil rangdagi kepkalarni tanlashga tayyorladi. Bu yoqimli kutilmagan hodisa bo‘ldi: hatto o‘z shapkasi bo‘lgan odamlar ham xursandchilik bilan yangisini - eskisining ustidan kiyib olishdi. Bu ta’sirli ishora sayohatning barcha ishtirokchilari xotirasida uzoq vaqt saqlanib qolishi shubhasiz.
Ko‘ksimizni to‘ldirib nafas olgan, miriqib kulgan, tanishgan, muloqot qilgan, dunyoga o‘z ko‘zimiz bilan qaragan kunimiz edi. Eng muhim narsalar: tabiat, osoyishtalik, birlik va o‘zingni aynan kerakli joyda ekanligingni his qilish kabi noyob tuyg‘u bo‘lgan kun.
Safar O‘zbekiston Respublikasi Oliy Majlisi huzuridagi Fuqarolik jamiyati institutlarini qo‘llab-quvvatlash jamoat fondi moliyaviy ko‘magida amalga oshirildi.