Czesław Miłosz jest znanym polskim pisarzem i poetą, laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.
Jego teksty chłonęły unikatowe tradycje Europy Wschodniej, echa krwawej historii XX wieku, różnorodność kultur i religii oraz trudne doświadczenia migracji. Mówił o sobie: „We mnie jest wiele miast i wiele krajów…”.
Co zaskakujące, pierwsze wspomnienia z dzieciństwa Miłosza wiążą się z Rosją. Jego ojciec, Aleksander Miłosz, został zmobilizowany podczas I wojny światowej i budował drogi i mosty w odległym Kraju Krasnojarskim, gdzie Czesław i jego matka odwiedzali ojca. Dlatego Kolej Transsyberyjska, rosyjskie pociągi i Krasnojarsk należą do pierwszych żywych wspomnień z dzieciństwa Czesława.
Czesław Miłosz przeżył długie i barwne życie, będąc świadkiem wojen, rewolucji i katastrof. Mieszkał na Litwie i w Polsce, a podczas II wojny światowej brał udział w ruchu partyzanckim. Po dojściu komunistów do władzy w Polsce, szukał azylu politycznego we Francji i zamieszkał w Paryżu.
W 1960 roku Miłosz przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych i został profesorem slawistyki na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. W 1980 roku Miłosz otrzymał Nagrodę Nobla za „ujawnienie, z nieustraszoną jasnowidzeniem, wrażliwości człowieka w świecie rozdartym konfliktami”.
23 maja, w ramach projektu „Wieczór literacki z Anną Komarowską”, odbyło się spotkanie literackie poświęcone twórczości Czesława Miłosza. Organizatorzy zamierzyli, aby nie był to klasyczny wykład o niezwykłych momentach w biografii i twórczości Czesława Miłosza, lecz raczej literacki miniklub, w którym uczestnicy mogli podzielić się swoimi wrażeniami z lektury książki Miłosza „Dolina Issy”.
